Afryka. Taki mały pomysł. Ale realizacja nie będzie taka prosta. Jest nas dwoje - ja i siostra. Nie udaje się nam znaleźć nikogo chętnego na wyjazd. Ale po kolei. Najpierw - zakup samochodu. Szukam go pół roku. Po wielu rozważaniach,

Po wizycie u ubezpieczyciela, u którego - ze względu na brak odpowiednich druków - nie dochodzi do żadnego interesu ruszamy w drogę. Wracamy się wzdłuż cypla i kierujemy się na stolicę. Zanim jednak udaje się nam opuścić cypel, zatrzymujemy się

Wstaję wcześniej. Koło godziny 6.00. Dziewczyny chciały dzisiaj dyspensę, więc śpią w najlepsze, a ja mam zamiar zająć się nieco zdjęciami. Włączam laptopa i... ku mojemu zdziwieniu jestem w zasięgu sieci WIFI co oznacza, że mam Internet i kontakt ze

Wczesnym rankiem ruszamy dalej. Oczywiście - zanim to następuje - jemy typowe kontynentalne śniadanie - bagietki z dżemem i kawą. Ouahigouya nie jest specjalnie atrakcyjnym miastem - tak naprawdę to można je swobodnie opuścić - my jednak oglądamy kilka meczetów

Zaczyna się ostatni dzień Asi w Afryce. Smutny dzień. Zwłaszcza, że dzisiaj w planach tylko ostra jazda do Dakaru. Droga z Kayes do granicy jest zaprzeczeniem tego co do tej pory widzieliśmy w Mali. Jest to doskonała droga, której Niemcy

Wstajemy gdzieś koło 7.00. Ale stacja coś nam wygląda na opuszczoną. Gosia zauważa jednak małego szczeniaczka i urządza mu sesje zdjęciową. W międzyczasie w przy stacyjnym budynku otwierają się drzwi i widzimy leżącego na podłodze pracownika. Dowiadujemy się od niego,