Mam wrażenie, że nie tak dawno widziałem ten film. Może przez to, że scenariusz wygląda jak żywcem wyjęty z i tylko kosmetycznie przerobiony. Nazwiska scenarzystów co prawda się nie powtarzają, ale i tak nie da się uniknąć spostrzeżenia, że ktoś

Z kinem skandynawskim nieczęsto mam do czynienia. Gdy więc Łukasz Orbitowski w swoim felietonie w Nowej Fantastyce zachęcił mnie do obejrzenia, postanowiłem zapoznać się z tym obrazem. Nie zawsze zgadzałem się z jego gustem, a talent Łukasza jest tak ogromny,

Andrzej Bartkowiak, utalenotwany kamerzysta, który porzucił swoje miejsce pracy i przesiadł się na fotel reżysera. Jego debiutancki film, , okazał się sukcesem i tak rozpoczęła się kariera reżyserska Polaka. Tylko że każdy następny film lądował gorzej. Nie inaczej jest z

Wydawać by się mogło, że pomysł jest idealny - do ekranizacji jednego z najsłynniejszych komputerowych i konsolowo/automatowych mordobić świata zatrudnić jednego z najsłynniejszych mordobijów tamtego czasu - Jeana-Calude'a van Damme'a. I już, film się sam zrobi. Przecież obojętnie kogo się

Odkryłam jedną z Wielkich Książek Mojego Życia! Zabrzmiało to lekko pompatycznie, ale tak jest. Aż dziwię się sama sobie, że pozwoliłam temu dziełu przeleżeć trzy lata na półce. Skończyłam lekturę "Nostalgii" kilka dni temu i nie mogę się otrząsnąć. Zresztą

Na ten film szłam ze ściśniętym gardłem. Strasznie przeżywam ograniczenie wolności ludzi w różnych zakątkach świata i mimo, iż ta problematyka otacza mnie zewsząd, mam łzy w oczach, gdy czytam o dzieciach-żołnierzach w Sudanie, prześladowaniu mniejszości w Chinach czy właśnie